امام باقر علیه السلام می فرماید:
« أُوصیکَ بِخَمْس: إِنْ ظُلِمْتَ فَلا تَظْلِمْ وَ إِنْ خانُوکَ فَلا تَخُنْ، وَ إِنْ کُذِّبْتَ فَلا تَغْضَبْ، وَ إِنْ مُدِحْتَ فَلا تَفْرَحْ وَ إِنْ ذُمِمْتَ فَلا تَجْزَعْ » (بحار الانوار، ج75، ص162)
تو را به پنج چیز سفارش مى کنم:
1- اگر مورد ستم واقع شدى، ستم مکن؛
2ـ اگر به تو خیانت کردند، خیانت مکن؛
3ـ اگر تکذیبت کردند، خشمگین مشو؛
4ـ اگر مدحت کردند، شاد مشو؛
5ـ و اگر نکوهشت کردند بیتابى مکن
تــــــــوســـــــــل
پناه عوالــــــم ، به جسمــــــــم روان خدیو جهان ، مظهــــــــر لامکـــــــــان
امام همــــــه خـــــاک و افلاکیــــــــان علی بن موسی الرضا ، زبند گــــــران
به حق جــــــوادت نجاتــــــــم بـــــده
تو فیاض جودی و فضــــل کــــــــرم ولی خدائــی و گـــــــــردون خـــــــــدم
رها کن مـــــرا از کمنــــد ستـــــــــم تو مشکل گشایــــــــی و ارام جـــــــــان
به حق جــــوادت نجاتـــــــــم بــــــــده
به دربــــار لطفــــــت پناهنــــــده ام تو فرمانــروایی و مـــــن بنـــــــــده ام
گناهم زیاد اســت و شرمنــــــــده ام ندارم به دل ، صبر و تاب و تــــــــوان
به حق جــــوادت ثباتــــــــم بـــــــــده
تو یار غریبـــــی و بنـــــده نــــــــواز برویم در رحمــت کـــــــــــن فـــــــــراز
امانم بده ، کن مـــــــرا سرفـــــــــراز از ان گنـــدم خـــــــــــال لعــــــــل روان
به حق جــــوادت زکاتــــــــم بـــــــــده
زبار گنه ، روز من چون شب است در ان لحظه و دم که جان بر لب اســـت
چو مرغ صبایم به تاب و تب اســـت ندارم به کـــف ، زاده ره ، ناتــــــــوان
به حق جوادت براتــــــــــم بــــــــــده
علی بن موسی ، رضای خــــــــــدا به نزد خداونــــد کــــــــن التجـــــــــــا
که دارم بســــــی ارزو در مــــــــلا که بینم رخ ماه صاحــــــب زمــــــــــان
به حق جـــــوادت حیاتــــــم بــــــــده